Lofzang voor tweepcare

Het was september 2010 en ik had alles op de rit, gezin, vrienden, werk. En tussen de bedrijven door was ik lekker aan het twitteren over alle gave projecten die ik deed.  Tot ik de diagnose borstkanker kreeg.

Deze blog van Eva Becking verscheen eerder op de website www.digitalezorggids.nl.

Ik typte: ‘Ik snap hoe waardevol Twitter is als alles goed gaat, maar hoe leuk is het als het niet goed gaat? #kickcancer’

#Kickcancer
Ineens was ik patiënt in plaats van vriendin, moeder, dochter, echtgenoot en collega. Maar niet alleen dat. Ik was ook bang, verdrietig en voelde me bij vlagen stik-alleen. Ik stopte met werken en, dat leek mij heel logisch, met twitteren. Want dat twitteren leuk en waardevol is als alles lekker loopt, wist ik wel, maar heb je aan Twitter als je ziek bent en bang bent dat je doodgaat?

Na een paar weken besloot ik de gok te wagen en dat uit te zoeken. En dat was eng, want wat voelde ik me ineens kwetsbaar. Ik typte: ‘Ik snap hoe waardevol Twitter is als alles goed gaat, maar hoe leuk is het als het niet goed gaat? #kickcancer’. Ik plaatste de tweet en wachtte enigszins zenuwachtig af. 

Kwinkslag
Maar sneller dan ik had durven denken, kreeg ik de eerste reacties van mede-twitteraars in een zelfde schuitje.  

En na wat voorzichtig aftasten, deelde ik met hen al snel die dingen die ik tegen mijn man, vrienden of moeder niet durfde te zeggen. Van fora werd ik bang, daar bleef ik uit de buurt. Te veel discussies, te lange verhalen met percentages, prognoses en gedoe met uitzaaiingen: alle dingen waar ik niks over wilde weten. Maar het karakter van Twitter forceerde me om kort maar krachtig en bij voorkeur met een kwinkslag mijn gevoel te beschrijven, dat relativeerde en zorgde dat er ook nog wat te lachen viel.

Robbin
Tweepcare dus. Al googlend vond ik de volgende definitie: ‘tweepcare is een virtuele knuffel voor de zieken’. Maar voor mij is het zoveel meer dan dat. Het sleepte mij door de angstige, onzekere periode van de behandeling heen en hielp mij om mijn leven na borstkanker weer op de rit te krijgen. Het inspireerde mij zelfs om, vanuit mijn functie als projectleider e-mental health op het Trimbos-instituut, een app voor borstkankerpatiënten te ontwikkelen: Robbin. Een app waar, naast het versterken van veerkracht, het contact met lotgenoten het belangrijkste uitgangspunt is.

Waardevolle vriendschappen
En het leidde tot waardevolle vriendschappen. Vriendschappen die nu niet meer alleen draaien om chemokuren, neulasta-injecties en nachtelijk zweten, maar waar tegenwoordig ook plek is voor adviezen over liefde, taart, gympen en alle andere belangrijke zaken in het leven.

Het inspireerde mij zelfs om, vanuit mijn functie als projectleider e-mental health op het Trimbos-instituut, een app voor borstkankerpatiënten te ontwikkelen: Robbin
Tags: 

Meer weten?

Eva Becking  Projectleider e-health I.COM, Trimbos-instituut
ebecking@trimbos.nl, 030 29 59 267 

Praktijkvoorbeelden: 
Robbin, een app voor de mentale ondersteuning van mensen met borstkanker

Reageer

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.