'Het leven is oneindig, zolang het duurt'

Als ik ’s ochtends wakker word, mijn ogen nog even gesloten laat, mijn ledematen nog even niet beweeg, en ik het gewicht van mijn lichaam langzaam mijn bed in voel drukken, ervaar ik in een staat van half-bewustzijn een moment van vrijheid, lucht en licht, mijn geest zwevend boven mijn lichaam. Mijn lichaam mag verouderen, maar mijn geest blijft jong. Dit is iets wat wij hebben ontdekt in onze gesprekken met ouderen over de hele wereld. 

Ondeugend
Mensen blijven leren en ontdekken; velen bevestigen dit. Kijk bijvoorbeeld naar Ken Loach, een Engelse filmmaker van sociale films die op 80-jarige leeftijd een Gouden Palm heeft gewonnen voor zijn kritische film ‘I, Daniel Blake’. Naar aanleiding van deze film zijn er in Engeland wetswijzigingen doorgevoerd om de uitkeringsprocessen te versoepelen en te vermenselijken. En wat denken we van onze eigen Paul Verhoeven, die het niet kan laten ondeugende films te maken? Zo kunnen we lang doorgaan, met het bijzondere beeld voor de ogen van Pablo Picasso die in zijn bed overleed terwijl hij een groene vogel aan het tekenen was. Zijn post, ontbijt en een kopje thee naast hem op de bijzettafel. Het leven is oneindig, zolang het duurt. 

De stem van ouderen
In onze samenleving wordt ouderdom gezien als een pre-mortem stadium. Na het pensioen dient het levensverhaal te eindigen; dat de dood nog niet is ingetreden, is een bijverschijnsel. Terwijl de psyche jong doorleeft, bouwend aan het levensverhaal, ziet de buitenwereld verval, ziekte en achteruitgang. Natuurlijk houdt het leven niet op na het pensioen. Echter, voor de maatschappij ben je irrelevant geworden. Rond dit foutieve idee van ouderdom is een hele zorgindustrie gebouwd. Als er echt naar de stem van ouderen wordt geluisterd, kan de zorg, aandacht en positie van ouderen worden verbeterd.

Festival of Older People
Naar aanleiding van ons onderzoek naar ouderdom willen wij deze thema’s aan het licht brengen door de kracht van ouderen te laten zien, in plaats van te focussen op zwakte.  Deze vraagstukken en problemen worden kritisch benaderd tijdens het Congres en ‘Festival of Older People’ op 17, 18 en 19 oktober in het ZIMIHIC Theater Utrecht. Op het statement ‘Ouderen bestaan niet’ en de vraag ‘Hoe ziet een wereld eruit waarin het onderscheid tussen oud en jong niet bestaat?’ wordt gereflecteerd door academici, kunstenaars, performers, artiesten en menig ander met een verhaal. Een congres waar de ervaring mag spreken, een festival waar de bijzonderheid en kracht van ouderdom door middel van de kunsten wordt getoond. Het festival is toegankelijk voor iedereen (10 euro entree).

Want als wij ’s ochtends wakker worden, en onze ogen nog net niet openen, zijn wij allen gelijk; los van de ideeën over het lichaam die onze geest gevangen houden.

Dit artikel is geschreven door:

Martijn van Oorschot (i.s.m. Sabya van Elswijk)

Reacties

blog "Het leven is oneindig"

Prima blog, totaal mee eens! Zelf, oud-leraar en filmer, 63, ontwikkel me als freelance voorlichtingsfilmer. Passie voor uitleggen, en daarmee anderen helpen, is de energiebron. Hoe meer jaren, hoe meer ervaring.... Hoeveel dan? Vraag dan maar: "Hoe lang leef jij nu?" in plaats van: "Hoe oud ben jij nu?" Het kernwoord hierbij is leef-tijd, toch? Zie www.voorlichtingsvideos.nl :-)

Pages

Reageer